Alfredo Romano | Museo Bizantino e Cristiano, Atene

Alfredo Romano | Museo Bizantino e Cristiano, Atene

Alfredo Romano | Museo Bizantino e Cristiano, Atene

ALFREDO ROMANO

Angelis suis mandavit de te

12.09 – 12.11.2017
opening 12.09.2017, 19:00

Museo Bizantino e Cristiano
22 Vas. Sofias Ave., Atene

Con i Patrocini del Ministero della Cultura e dello Sport e di Visit Greece
Con la Collaborazione dell’Istituto Italiano di Cultura Atene

COMUNICATO STAMPA

«Inaugurazione mostra al Museo Bizantino e Cristiano di Atene»
Martedì 12 settembre 2017, alle ore 19.00, verrà inaugurata, presso il Museo Bizantino e Cristiano di Atene, la mostra «Angelis suis mandavit de te» di Alfredo Romano.

La Galleria Giorgio Persano-Torino presenta presso il Museo Bizantino e Cristiano di Atene la mostra dell’artista italiano Alfredo Romano intitolata Angelis suis mandavit de te.
La mostra comprende opere che vanno dalla fine degli anni ’80 ad oggi ed opere e installazioni realizzate espressamente per questa esposizione al fine di dar vita a un specifico e articolato dialogo con i preziosi pezzi della collezione del Museo.

Alfredo Romano è nato a Siracusa dove vive e lavora. Dal 1985 ad oggi ha partecipato a numerose mostre individuali e collettive in Italia e all’estero. Sue opere sono presenti in molte collezioni pubbliche e private, in Musei internazionali nonché presso il Centro Culturale Europeo di Delfi (1° Convegno Internazionale di Scultura-1994, a cura della dott.ssa Sania Papà). Sul suo lavoro, rappresentato dalla storica Galleria Giorgio Persano-Torino, hanno scritto alcuni dei più autorevoli critici d’arte, fra i quali Achille Bonito Oliva, Francesco Gallo, Giovanni Iovane ed Enzo Fiametta.

Lo storico dell’arte Sania Papà nel catalogo della mostra scrive: “L’opera di Alfredo Romano conduce alla “rivelazione” della verità e della forza “dilagante” della virtù, della moralità e soprattutto dell’autocoscienza. Essa appartiene all’ambito della disciplina austera, della gentilezza e della contemplazione interiore». Il suo lavoro poliedrico consolida la memoria, desta archetipi interpersonali, sollecita la rievocazione, conducendo a una situazione meditativa da cui affiora un’aura sacra che appartiene al mondo della luce, all’alba del tempo leggendario e storico.

Lo stesso artista dice: «vorrei che il mio lavoro fosse un canto, che lasciasse passare un silenzio e che si allontanasse verso un punto di aspirazione comune. Che ubbidisse alla stratificazione degli antichi avvenimenti storici della nostra tradizione, al sentimento dell’esistenza, e che risvegliasse quel senso di identificazione istintiva che passa attraverso il riconoscimento di un’appartenenza fisica e poetica. Il mio lavoro è come una litania, una preghiera che si articola tra rivelazione (luce) e nascondimento (ombra)».
L’opera di Alfredo Romano esprime il fascino e le contraddizioni tra la Magna Graecia e il dramma del mondo contemporaneo.

Durata della mostra: 12 settembre – 12 novembre 2017

“Ho più volte visitato il suggestivo Museo Bizantino e Cristiano di Atene, durante i miei numerosi viaggi in terra greca.
Spesso mi sono chiesto quale sia il vero motivo dell’intensa attrazione gravitazionale che mi costringe a restare affascinato e annichilito di fronte alle opere in esso custodite. Poesia, storia e bellezza rapiscono lo sguardo, lo spirito e l’immaginazione, risucchiando in un vortice la mia sensibilità e instaurando un dialogo che folgora la mia anima.
L’artista bizantino tentava di ricondurre la dimensione del mistero al divino; le mie icone tentano di proporre un’apertura all’inesprimibile e di costituire il tramite che dal visibile conduce all’invisibile.
L’appartenere ad una cultura stratificata e complessa mi ha sempre condizionato.
Il desiderio di volere realizzare una mostra all’interno del Museo nasce anche da questo condizionamento e dal bisogno di rileggere attentamente la cultura cui apparteniamo e nella quale il mio lavoro affonda le sue radici, in profondità.
La Sicilia, la Grecia, un legame forte che propone interessanti spunti di riflessione all’interno della mia poetica, che trae nutrimento e linfa vitale da quanto di inestimabile valore storico ed artistico è custodito all’interno del Museo. Ritengo di fondamentale importanza essere lì, accanto allo splendore, alla sacralità, ai silenzi, all’essenziale.
Come artista siciliano sento di incarnare una sofferenza potenziale ed una già in essere. Per dare una valutazione del presente retrocedo nel tempo: è un problema di cucitura.
Il mio lavoro è come una litania, una preghiera che si articola tra rivelazione (luce) e nascondimento (ombra).”
Alfredo Romano

ALFREDO ROMANO

Angelis suis mandavit de te

12.09 | 12.11.2017
εγκαίνια 12.09.2017 | 19:00

Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο
Βασ. Σοφίας 22, Αθήνα

Υπό την Αιγίδα των:
Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμου και του ΕΟΤ

Με την συνεργασία του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Εγκαίνια έκθεσης στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο»
Την Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2017 και ώρα 19:00 εγκαινιάζεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο η έκθεση «Angelis suis mandavit de te» του Ιταλού εικαστικού καλλιτέχνη Alfredo Romano.

Η Galleria Giorgio Persano-Torino παρουσιάζει την έκθεση του Alfredo Romano, στην οποία συμπεριλαμβάνονται έργα από το τέλος της δεκαετίας του ’80 μέχρι σήμερα, όπως και ανέκδοτα έργα/εγκαταστάσεις ειδικά δημιουργημένα ώστε να αναπτύξουν ένα πολυδιάστατο μοναδικό διάλογο με τα εκθέματα του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου.

Ο Alfredo Romano γεννήθηκε στις Συρακούσες της Σικελίας όπου ζει και εργάζεται. Από το 1985 μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην χώρα του, την Ιταλία, αλλά και διεθνώς. Το έργο του βρίσκεται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, διεθνή Μουσεία όπως και στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. Για το έργο του που εκπροσωπείται από την ιστορική Galleria Giorgio Persano-Torino έχουν γράψει σημαντικοί ιστορικοί τέχνης όπως οι Achille Bonito Oliva, Francesco Gallo, Giovanni Iovane, Enzo Fiametta κ.ά.

Η ιστορικός Τέχνης δρ Σάνια Παπά αναφέρει σχετικά στον κατάλογο της έκθεσης: «Το έργο του Alfredo Romano προκαλεί το “φανέρωμα” της αλήθειας και της “διανοιγόμενης” ισχύος της αρετής, του ήθους και κυρίως της αυτο-γνωσίας. Ανήκει στον χώρο της ασκητικής πειθαρχίας, της ευγένειας, του ήθους και της εσωτερικής ανατένισης. Το πολυεπίπεδο έργο του ισχυροποιεί τη μνήμη, αφυπνίζει διαπροσωπικά αρχέτυπα, προκαλεί την ανάκλαση της μνήμης, οδηγώντας σε μια κατάσταση περισυλλογής, απ’ όπου αναδύεται μία ιερή αύρα, που ανήκει στον κόσμο του φωτός, στην αυγή του μυθικού και ιστορικού χρόνου».

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει: «Θα ‘θελα το έργο μου να ήταν σαν ένα τραγούδι, να άφηνε να περάσει μια σιωπή και να απομακρυνόταν προς ένα σημείο κοινής επιδίωξης. Να υπάκουγε στη συσσώρευση των παμπάλαιων ιστορικών γεγονότων της παράδοσής μας, στο αίσθημα ύπαρξης, και να ξαναξυπνούσε εκείνη την αίσθηση ενστικτώδους ταύτισης που περνάει μέσα από την αναγνώριση μιας φυσικής και ποιοτικής ένταξης. Το έργο μου είναι σαν μια λιτανεία, μια προσευχή που αμφιταλαντεύεται και διαρθρώνεται ανάμεσα στην αποκάλυψη (φως) και την απόκρυψη (σκιά)».

Το έργο του Alfredo Romano εκφράζει τη γοητεία και τις αντιφάσεις ανάμεσα στη Magna Graecia και το δράμα της σύγχρονης εποχής.

Διάρκεια έκθεσης: 12 Σεπτεμβρίου έως 12 Νοεμβρίου 2017

“Έχω επισκεφθεί αρκετές φορές το υπέροχο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών στην διάρκεια των πολλών ταξιδιών μου στην Ελλάδα.
Συχνά αναρωτήθηκα για την πραγματική αιτία αυτής της ισχυρής βαρυτικής έλξης που με γοητεύει και με εκμηδενίζει μπροστά στα έργα του Μουσείου.
Ποίηση, ιστορία και ομορφιά απαγάγουν το βλέμμα, το πνεύμα και την φαντασία, παρασύροντας την ευαισθησία μου σε ένα στρόβιλο και ανοίγοντας έναν διάλογο που καθηλώνει την ψυχή μου.
Ο βυζαντινός καλλιτέχνης προσπαθεί να μεταφέρει τη διάσταση του μυστηρίου στο θεϊκό: τα έργα μου προσπαθούν να διανοίξουν μια δίοδο σε αυτό που δεν εκφράζεται και να μεσολαβήσουν μεταξύ ορατών και αοράτων. Το γεγονός ότι ανήκω σε μια περίπλοκη και διαστρωματωμένη κουλτούρα ανέκαθεν με επηρέαζε.
Η επιθυμία μου να διοργανώσω μια έκθεση στους χώρους του Βυζαντινού Μουσείου γεννιέται και από αυτή την συνθήκη και από την ανάγκη μιας εκ νέου ανάγνωσης της κουλτούρας στην οποία ανήκουμε και στην οποία η δουλειά μου βρίσκει τις βαθύτερες ρίζες της.
Η Σικελία, η Ελλάδα, δεσμός ισχυρός που οδηγεί σε ενδιαφέροντα σημεία διαλογισμού στο εσωτερικό της ποιητικής μου που τροφοδοτείται με ζωτική ενέργεια από τα έργα ανυπολόγιστης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας που φυλάσσονται στο Μουσείο. Πιστεύω πως έχει θεμελιώδη σημασία το ότι βρίσκομαι εκεί, πλάι στο μεγαλείο, την ιερότητα, την σιωπή, το ουσιώδες.
Ως καλλιτέχνης από την Σικελία νιώθω να ενσαρκώνω μια εν δυνάμει οδύνη και μια ήδη υπάρχουσα. Για να αξιολογήσω το παρόν κάνω πίσω στο χρόνο: είναι πρόβλημα συρραφής.
Η δουλειά μου είναι σαν μια λιτανεία, μια προσευχή που αναπτύσσεται μεταξύ αποκάλυψης (φως) και απόκρυψης (σκιά).”
Alfredo Romano